vendredi 31 juillet 2009

Marcel a Carthage



Ce fut un voyage , un voyage dans le temps , dans l 'espace, dans les souvenirs , un voyage a la rencontre des gens qui sont partis , des gens qui sont si loins . Tel fut mon sentiment tout au long du concert de Marcel Khalife Mardi dernier sur la scène jadis prestigieuse de Carthage . Le voyage fut plein de larmes ; larmes de joie de la nouvelle rencontre avec cet artiste talentueux , larmes de tristesse a la mémoire de ceux qu'on a perdu: Darwish parti trop tôt et pour moi NBK .La soirée de 2009 ne diffère pas de celle de 2005 , même scénario , seule difference deux chansons .Autre difference c est le nombre énorme des forces de l 'ordre déployés pour restaurer l'ordre perturbé par la poésie de Darwish , la musique et la voix de Marcel et l 'enthousiasme de son audience . Apparemment, le mot est le plus grand ennemi de l 'ordre dans le pays du jasmin . Fouille des sacs a mains des femmes a la porte : les elements dangereux : livres, cahiers, bloc notes, carnets d 'adresses , stylos ... Bizarre non ? Une amie s est faite confisquée sa copie du livre "El 7abes kadheb wel 7ay yrawa7" , un livre qui se vend normalement dans les librairies , ma cousine m 'a parlée de laq confiscation d une copie du mémoire d une fille qu elle avait dans son sac .Ridicule non ? Depuis quand les livres et les bombes étaient traités de la même manière ?
Les t-shirts Che Guevara c est une autre histoire on obligeait tous ceux qui en portaient de les porter a l' envers , j 'aurais bien aimé en porter un pour voir ce qui allait se passer .
Marcel , Oumaima et tout le groupe ont été magnifique s, l audience aussi , le seul perdant dans toute l 'histoire c est notre système qui a montré encore une fois qu il se sentait illégitime au point d avoir peur de sa propre ombre !


jeudi 23 juillet 2009

تقطيع و ترييش


هالأيامات كثرو لمعيز إلي يفتيو علينا في المرأة ماجات شي ومطصلح لشي، في فايسبوك حرام، في أدخل على مرتك باليمين موش باليسار، في هاو إسم ربي في السحاب ولا على جلد بقرة . و احنا عنا ناس مساكن إستفحل في مخاخهم مرض الجهل والبهامة ولاو يجد عليهم الخرم الكل عادفمة شكون قام وقعد قام عامل حملة استغفار على فايسبوك و برى شوف العمايل إلي عاملها باش ضميرو انبو و قام يستغفر و باش يكون اجرو أكبر قام يكركر في 100 رقبة ولا قداه ملي حرمهم ربي نعمة التفكير.حسيلو معليناش فيهم هما احرار.إلي يكسرو البطاطا بالحق هومة هاك الجماعة المرضى إلي في بالهم ربي حطهم محامين على دينو لا وكيفاه بجبدان الناس والتشهير بيهم كيما هالجماعة إلي ملي حلو مدونتهم و هومة يجبدو في فلان و فلتان.بربي فاضين شغل كان تقطعوا وتريشو فالناس شوفو حكاية ماخير اعملوها مثلاً عاودو أقراوه دينكم توة تلقاو إلي تقطيع وترييش الناس حرام وماقالش بيه ربي .

lundi 20 juillet 2009

Ma lecture d el habes Kadheb wel 7ay yrawa7


Quand ce livre a été publié j’étais encore aux Etats Unis pour finir mon programme Fulbright. J étais impatiente de le lire et puis, les articles de presse , les photos de sa discussion , de sa presentation ont aiguisé mon envie de le faire. J’étais impatiente pour deux raisons.La première - sentimentale- c est que je suis toujours a la recherche de fragments de l’histoire de mon père et de ses camarades. Je suis toujours entrain d’essayer de connaitre toute l histoire . Le Comment et le pourquoi ? Je voudrais bien savoir comment il a atterrit dans perspectives ? Comment a commencé sa PASSION pour la politique et ses rêves pour changer le monde ? bien qu’il me raconte un peu de cela quand j’insiste , j’ai toujours senti qu’il était avare dans ses réponses. ; Des réponses courtes qui n’ont jamais satisfait ma curiosité et éteint ma soif pour connaitre l’histoire. Et puis je voulais aussi connaitre l histoire de gens que je connais, que j’ai connu ou que j’ai rencontré : Fathi Bel haj Yahya , Rachid Belallouna, Mohamed Saleh Fliss , Nouri Bouzid , Mohamred Khnissi, Feu Nourredine Ben Khedher, Simone Benn Othmane, Aicha Bel Abed , Ahmed Karoud, Mohamed Kilani , Hamma el Hammemi et beaucoup d autres.La deuxième raison c est que l’écrivain n était autre que Fathi. J’ai toujours admiré son écriture, soit en les lisant sur les pages de certains des journaux de l’opposition* soit en recevant des e-mails avec ses petits textes. Fathi a un style qui nous présente le fait le plus malheureux joyeusement ! Son ironie est imbatttable . En rentrant, j’ai dévoré le livre le soir même de mon retour quand j ai commence a le lire, je n ai pas pu m’arrêter et j’en étais vraiment éblouie. J’ai pu retrouver quelques fragments de l’histoire de mon père, j’ai saisi quelques détails qui m ont échappée auparavant .Fathi est resté fidele a son style a sa plume et unique en son genre : nous parlant de Zeinouba, de la rencontre avec Bourguiba et de sa Façon de voir et de traiter les choses , de l’architecture de la prison, de la « mouch hakka *» que répète Bourguiba tout le temps, de l’emplacement de Borj Erroumi , etc. Reste a dire que nous jeunes devons lire et relire ce genre de recueil de prison et en prendre les bonnes choses car s’il ya un truc important que nous n’avons pas saisi c est l’importance de la culture, nous avons saisi la liberte a l envers . Les perspectivistes passaient leur journées de prison a lire, lire et lire et a discuter …et a remplir leurs cerveaux .Nous autres qui prétendons être des opposants nous lisons rarement pour ne pas dire jamais, rares ceux qui vont au cinéma, au théâtre, concert et galeries d’art. Comment un étudiant en lettres et qui fait des assemblées générales dans son université ne peut écrire un statut correct sur le maudit Facebook ou dans un sms a partir de son portable. Comment parler de révolution alors que la base est pourrie ?Comment parler de Marx alors qu 'on ne connait pas notre orthographe ? Comment parler de la liberte de la femme alors qu 'on insulte ,bat ou essaye de violer nos camardes /copines ? Comment parler de justice , d égalité alors que celui qui a la force et le leadership dans une association ou cherche a écraser ceux qui ont moins d autorité ?Comment parler de cahnger le monde alotrs que nos journalistes ne font que copier/coller ?

*Opposition: je en crois pas en l'existence d'une opposition dans notre pays.

*mouch hakka : ce n 'est pas comme cela en dialecte tunisien .



vendredi 17 juillet 2009

مقال لصادق بن مهني صدر بجريدة الصباح يوم/07/ 15

هم قلّة جمع بينهم تقديس الحياة وعشق التحدي والوفاء للوطن.

هم قلّة قليلة خبروا المعاناة وعايشوا الخوف والرهبة والجزع طويلا، وطالما ظلّوا معلّقين بين الأمل وبين تلاشي الأمل.

هم قلّة بديعة تحدّوا خوفهم ورهبتهم وجزعهم، وتشّبثوا بالأمل ورسّخوه.

هم قلّة تصدّوا للمرض وللوهن ولشراسة القدر ولشحّ المقدّرات وتحدّوا الموت وشروطه وصنعوا الحياة.

هم مرابطون على ضفاف فاصلة حادّة وجدباء شيّدوا من عزمهم حصونا منيعة وأضاؤوا اللجّة وغالبوا الرياح الشمطاء حتّى أحالوها قوّة طيّبة تدفع مراكب منتصرة.

هم قوم غالبوا الصحارى وفجّروا من صلدها ماء حوّل الموات حيّا يانعا والجدب واحات زاهية.

هم قلّة قليلون ولكّن خيرهم عميم وفضلهم بيّن وأثرهم صباح جديد.

هم أساتذة أطبّاء وأطبّاء وممرّضون وتقنيون وعاملون في قطاع الصحة سخّروا علمهم وجهدهم ووقتهم وذواتهم ليحولوا بين الفناء وبين أطفال وشباب وكهول تكالبت عليهم أنياب القدر.

هم أطفال وشباب وكهول، ذكور وإناث، منّا وإلينا تشبّثوا بالبسمة حين الوجع الجذريّ وانشدّوا إلى الأمل حين العتمة الظلماء ومن بسماتهم وأملهم اجترحوا فرحة كم أحيت وكم أسعدت وكم شملت واحتضنت.

هم فئة من حملة الثوب الأبيض راهنوا على أنّ هذا البلد وإن شحّت إمكاناته قادر على التحدّي وعلى أن يصنع العجب، وفئة أصرّت الأقدار على أن تعطّل من أبدانهم شيئا أو عضوا بدونه لا تستمرّ الحياة.

هم من زارعي الأعضاء ومستفيدون بزرع أعضاء.

عشقوا التحدّي فصنعوا من الضعف قوّة.

وقدّسوا الحياة فأمدّوها.

ولأنهم أوفياء لهذا الوطن أصروا على أن يرفعوا رايته عاليا وفي كلّ مكان، فيسعدوا من بذل وأعطى ومن شدّ الإزر وساند وكل من ضحّى، ويزرعوا الفخر فينا جميعا .

هم فئة من زارعي الأعضاء ومن المستفيدين بزرع أعضاء آلوا على أنفسهم أن يثبتوا هم أيضا للدنيا أنّنا قوم مبدعون مجتهدون خلاّقون.

هم فئة أصرّوا على أن لا يتوقّفوا عند زرع الحياة وأن يمضوا قدما لتكون الحياة أبهى وأحلى وأروع.

وبالكلى والقلوب الجديدة تحدّوا رجفاتهم ورجفات قلوب أحبابهم، ومارسوا الرياضة عدوا وقفزا وسباحة وكرة .

وفي عيونهم كانت وماتزال وستظل تونس :

هم رفعوا علمها عاليا بميداليات ذهبية وفضية وبرونزية أحرزوها من صبرهم خلال منافسات البطولات العالمية لرياضة المستفيدين بزرع الأعضاء في نانسي بفرنسا سنة 2003 ، وفي لندن بالكندا سنة 2005، وفي بانكوك عاصمة تايلاندا سنة 2007، وبطولة الشرق الأوسط في عاصمة الكويت سنة 2007 ، والبطولة الأولى للمغرب العربي بطرابلس ليبيا سنة 2008.

هؤلاء الفئة الخّيرة الجميلة يتهيؤون الآن للبطولة العالمية التي ستجري منافساتها في سيدناي بأستراليا خلال أوت القادم 2009.

ولكن هؤلاء الخيّرين الصابرين الجميلين البديعين يحتاجون للدعم حتّى يمكنهم أن يسافروا ويشاركوا، ويحتاجون للرعاية حتى تتّم مشاركتهم في أحسن الظروف وحتّى لا يسافر منهم إلا نفر أقلّ من عدد أصابع اليد الواحدة.

هؤلاء رفعوا علم بلادنا عاليا. وهم رسموا بعزمهم اسمها على لافتات كثيرة وفي نشريات تنّوعت لغاتها وعلى لوحات ضوئية وشاشات نطقت بها أقمار عديدة.

هؤلاء نظّموا خلال مشاركتهم في منافسات بانكوك بتايلاندا معرضا عن تونس وأهدوا للمشاركين شيئا من إبداعاتها الحرفية وملصقات جدارية تشهر مفاتنها الطبيعية والحضارية.

هؤلاء- لكي يكون عدد المشاركين منهم أرفع ما يمكن ولكي يحظوا بظروف مشاركة تليق بتحدّيهم وصبرهم وبذلهم- يحتاجون دعما أكبر من الجهات الرسمية ويستأهلون حقّا دعم المؤسّسات والأفراد والمستشهرين.

هؤلاء- يحتاجون ويستحقّون رعاية ودعم مركز النهوض بالصادرات وهياكل الترويج والإشهار للسياحة التونسية والهيئات المعنية بالاتصال والإعلام بمختلف أصولها وتفرّعاتها.

فهل من مستجيب ؟

الصادق بن مهني

8-7-2009